Back Street Boys
هسته اولیه این گروه با حضور نیک کارتر_ای جی مک لین وهاوی درگ سه پسر با استعداد که کارهای بسیاری از نواختن موسیقی تا شرکت در برنامه های تلوزیونی را امتحان کرده بودند تشکیل شد. نحوه شکل گیری وبعدها خود گروه به این شکل بود که مسئول سالن نمایش تونی د نتی به هاوی از شکل گیری یک گروه موسیقی پاپ خبر داد و به او پیشنهاد کرد که برای تست به انجا مراجعه کند و هاوی نیز تصمیم گرفت که در این زمینه استعداد خود را امتحان کند هر چند قبلا نیز مواردی را ازمایش کرده بود او به خانه فردی به نام لو پیر لمن رفت و تست صدا داد و در انجا شخصی را دید که از قبل با او اشنایی داشت و او کسی نبود جز ای جی مک لین . لو به هاوی گفت که با او تماس میگیرد . دختری که به لو در کارهایش کمک میکرد به شدت مریض شد و تمام مدارکی که دست او بود از جمله مدارک هاوی را به لو داد . در جریان انتقال این مدارک مدارک هاوی گم شد . سپس فردی به نام نیک کارتر تست داد واو خیلی سریع پذیرفته شد . در این بین لو به شدت به دنبال مدارک هاوی میگشت اما او را پیدا نکرد. یک روز مد یر برنامه های هاوی به او در مورد یک گروه موسیقی گفت که به دنبال یک عضو میگردند و او برای تست صدا به محل ان گروه رفت . ای جی او را در انجا دید . این همان گروه قبلی بود وبه این ترتیب او به این گروه پیوست اما لو میخواست این گروه 5 نفره باشد لذا دو نفر دیگر که به نظر حرفه ای می امدند به گروه پیوستند و گروه تشکیل شد . اما حین ضبط ازمایشی با مشکلاتی روبرو شدند که به این ترتیب ان دو نفر را بیرون کردند. لو چیزهایی درباره ی فردی به نام کوین که در کمپانی والت دیسنی کار میکرد شنیده بود . کوین پسر خوش تیپی بود که صدایی فوق العاده داشت . لو پی جوی تو شد واز او تست گرفت و خیلی زود کوین به عنوان عضو گروه شناخته شد . آنها به یک عضو دیگر احتیاج داشتند ولی هیچ کدام از افرادی که تست داده بودند مورد قبول لو نبودند . کوین به لو پسر خاله اش برایان لیترل را که در کنتاکی بود پیشنهاد کرد اما لو در ابتدا او را نپذ یرفت . ولی وقتی از یافتن فرد دیگری کاملا ناامید شد از کوین خواست تا با برایان صحبت کند . وسپس قرار شد که لو به برایان تلفن زده و موضوع را مطرح کند لو از برایان تلفنی تست صدا گرفت و او نیز به عنوان عضو دیگر گروه پذیرفته شد. برایان زمانی به فلوریدا امد که گروه برای فارغ التحصیلان در سالت سی ورلد برنامه داشت و ان شب بدون اینکه تمرین قبلی داشته باشند برنامه اجرا کردند و بدین ترتیب گروه اولین برنامه خود را اجرا کرد. نام این گروه چگونه انتخاب شد ؟ بازاری در شهر اورلاندو از ایالت فلوریدا وجود داشت به نام The Back street Market که گردشگاهی برای نوجوانان و جوانان بود و گروه نام خود را از انجا گرفت و کلمه boys را به ان اضافه کرد و به این شکل گروه تشکیل شد.

Celine Dion در شهر Charlemagne (یک شهر کوچک در 30 مایلی شرق مونترال ) در کانادا به دنیا آمد . Celine Dion جوانترین فرد از یک خانواده 14 فرزندی بود که همگی دستی در موسیقی داشتند . پدر و مادر او هردو موسیقی دان بودند و یک کلوپ کوچک را اداره می کردند و در تعطیلات آخر هفته تمامی افراد خانواه به اجرای نمایش می پرداختند ومردم را سرگرم می کردند .

Celine Dion از سن 5 سالگی به همراه برادارن و خواهرانش شروع به خواندن کرد و بعد از چندی تجربه و توانایی اجرای زنده را بدست آورد .

در 12سالگی آهنگی را به همراه مادر و یکی از برادرانش اجرا کرد . از همین جا مسیر زندگی وی تغییر کرد و این آهنگ فرانسوی شروعی برای موفقیت های بعدی او شد .

نوار نمونه این آهنگ توجه René Angélil را که یک مدیر برجسته بود جلب کرد و René Angélil که مجذوب صدای Celine Dion جوان شده بود مصمم شد تا او را به یک استعداد جهانی تبدیل کند .

در سال 1982 اولین جایزه خود را کسب کرد که مدال طلای فستیوال جهانی آواز در یاماهای توکیو بود . در همین سالها Celine Dion با René Angélil ازدواج کرد .

شهرت وی هر روز در زادگاهش بیشتر می شد و در سال 1988 برنامه زنده تلویزیونی را در دوبلین ایرلند برای 600 میلیون بیننده در سراسر اروپا . امریکا ژاپن و استرالیا اجرا کرد .

شهرت جهانی Celine Dion وقتی بود که موسیقی انیمیشن موفق دیزنی Beauty and the Beast" " را ضبط کرد .

این ترانه موفق به دریافت جایزه Grammy و اسکار بهترین آهنگ فیلم شد .

دومین آلبوم انگلیسی زبان Celine Dion به نام simply celine dion هم منتشر شد که مجموعه ای از ترانه های عاشقانه بود .

آهنگ Think Twice در انگلستان با موفقیت زیادی روبرو شد که این فروش از زمان بیتلرها بی سابقه بود و تنها آهنگ یک خواننده زن لقب گرفت که به فروش 4 میلیون نسخه دست یافت .

آلبوم های به زبان فرانسوی او نیز به فروش می رسید و همه چیزبر وفق مراد بود.

با پخش آلبوم Falling Into You در مارچ 1996 به بالاترین فروش دست یافت و جایزه بهترین ترانه پاپ را در سی و نهمین دوره جشن سالیانه Grammy از آن خود کرد.

My Heart Will Go On اوج کار او بود . موسیقی فیلم تایتانیک که به طرز اعجاب انگیزی با فیلم گره خورد . Celine Dion و تمامی عوامل فیلم به همراه تایتانیک به اوج شهرت رسیدند . اجرای زنده این آهنگ در مراسم اسکار هم مورد توجه قرار گرفت و اسکار دوم را نصیب وی کرد .



دو آلبوم یکی به زبان فرانسوی و دیگری ترانه های مربوط به کریسمس کارهای بعدی او بودند که هرگز به موفقیت های قبلی نرسیدند .

در سال 2000 مجموعه ای از بهترین آهنگ های Celine Dion منتشر شد که عنوان قدردانی از خواننده مورد علاقه وی Frank Sinatra را یدک می کشید .

در شب شروع سال 1999 در مونترال آخرین اجرای زنده Celine Dion قبل از یک کناره گیری موقتی از خواندن برگزار شد و او چند سالی از دنیای موسیقی کناره گیری کرد .

در 25 ژانویه 2001 Celine Dion پسری به دنیا آورد که نامش را René-Charles Angélil گذاشتند واو را شش ماه بعد در مونترال غسل تعمید دادند .

Celine Dion شاید به دلیل داشتن ظاهرو چهره ای نه چندان زیبا و جذاب هیچ گاه خود را وارد مسائل حاشیه ای که گریبانگیر اکثر خوانندگان پاپ می شود نکرد و این یکی از نکات مثبت وی می باشد .

تا اینجا هر چه گفتیم موفقیت های Celine Dion بود ولی حقیقت این است که او هرگزیک اسطوره نیست . او در دوره هایی بهترین خواننده پاپ دنیا شد ولی هیچ گاه کسی از او به عنوان یک اسطوره و تک ستاره نام نبرد وازهیچ یک از آهنگ هایش به عنوان ترانه ای بی سابقه یاد نشد .

Celine Dion نیزمانند اکثر خوانندگان پاپ یک دوره طلایی را سپری کرد ولی اکنون به یک خواننده معمولی تبدیل شده است و بسیاری از طرفدارانش او را فراموش کرده اند. قصه غم انگیزی که حتی دامن امپراطوری مایکل جکسون را هم گرفت . Celine Dion تلاش زیادی می کند تا دوباره به خواننده ای درجه یک تبدیل شود ولی هرگز در انجام این کار موفق نشده است . حتی در آهنگ های آخرش تغییر سبک هم به چشم می خورد و آهنگ ها تندتر و جوان پسند تر شده است ولی بازهم نتوانسته است به شهرت پیشین خود برسد. شاید در چند سال آینده تنها نامی از Celine Dion باقی بماند .

بریتنی اسپیرز
اولین بار نام بریتنی اسپیرز Britney Spears را در هفته نامه تماشاگران دیدم. تیتر مطلب این بود "آلیس در سرزمین عجایب". چرا او در سرزمین عجایب است. بریتنی اسپیرز محصول کمپانی . روزی که آلبوم Baby One More Time منتشر هیچ کس فکر نمی کرد این آلبوم متوسط موسیقی پاپ تا این اندازه مورد توجه کمپانی ها و رسانه ها قرار گیرد. سن کم ، ته چهره مناسب و زیبایی رقص خصوصیاتی بود که می شد بوسیله آن توجه تینیجرهای آمریکا را جلب کرد. به زودی بزرگترین کمپانی های آمریکا شروع به تبلیغ این خواننده جوان کردند و به راحتی و ظرف چند ماه بریتنی تبدیل به یک سوپر استار شد. بریتنی نوجوان که از اقبال خود خشنود بود یکی پس از دیگری قراردادهای تبلیغاتی امضا کرد که در راس کمپانی های سرمایه گذار پپسی قرار داشت. (در آخرین تیزر تبلیغاتی پپسی بریتنی اسپیرز به همراه Pink و Beyonce و Enrique آهنگ We Will Rock You گروه اعظم کوئین Queen را می خوانند) اما مردم امریکا برخلاف اروپاییان بعد از مدتی سوپراستارهای این چنینی را فراموش می کنند و یا به دنبال محصولات جدید می روند و یا CD خوانندگان حقیقی را خریداری می کنند. تبلیغات خیره کننده برای آلبوم Oops I Did It Again باعث نشد تا این آلبوم فروشی خیره کننده داشته باشد و البته آلبوم Britney تیر خلاص بود به یک سوپر استار سوخته. در این سال ها تنها عاملی که سبب می شد بریتنی همچنان سر زبان ها باشد مسائل مربوط به رابطه او با جاستین Justin Timberlake
اما بر اساس خصلت امریکایی و البته اصول تجارت کمپانی های بزرگ حاضر نبودند ار بریتنی بگذرند ، آنها احساس می کردند بریتنی پتانسیل بیشتری نسبت به گروه ها و خواننده هایی دارد که تا به حال روی آنها سرمایه گذاری شده بود و پس از مدتی حذف شده بودند.(مثل Spice girl ). به همین منظور به بریتنی فرصت داده شده است تا یک بار دیگر شانس خود را بیازماید. این بار با آلبومی که سرمایه گذاری عظیمی روی آن شده است و بزرگترین کمپانی های موسیقی و تبلیغاتی به همراه رسانه پشت سر آلبوم 2003 – 2004 بریتنی ایستاده اند و او را حمایت می کنند. این بار آنها از تمامی امکانات خود استفاده می کنند و هر روز دست روی مسائلی می گذارند که مخاطب بیشتری دارد تا آلبوم In The Zone بفروشد.
از ماه ها قبل از انتشار آلبوم تبلیغات شروع شد ، Yahoo و Rolling Stone و MTV هر روز خبری در مورد مراحل پیشروی در ضبط آلبوم منتشر می کردند. MTV در مراسم برترین ویدئو های سال خود از او دعوت کرد در حالی که هیچ مناسبتی ندارد خواننده ای که هیچ کاری در این سال نکرده است در همچین مراسمی بخواند. و در این مراسم بود که افتضاحی به بار آمد که کم و بیش از جزئیات آن اطلاع دارید. مدونا ملکه موسیقی پاپ !!! در هنگام خواندن آهنگ Hollywood بریتنی و کریستینا آگوئیلرا را بوسید تا جنجال بزرگی آغاز شود
آلبوم جدید بریتنی منتشر شد.
Me Against The Music ویدئو بود که بریتنی انتظار داشت با توجه به ماهیت آن و جنجال پیش آمده در مراسم MTV فوق العاده خبر ساز شود ما با توجه بی نهایت بد بودن آهنگ و بی مفهوم بودن شعر هیچ توفیقی نصیب او نشد و تنها شبکه های اروپایی بارها و بارها این ویدئو را پخش کردند.
بله آلبوم In The Zone یکی از بی مفهوم ترین آلبوم های منتشر شده در سال های اخیر امریکاست. شعرهای بچه گانه یا بهتر بگویم احمقانه به همراه آهنگ های تماما دیجیتالی که ذره ای ارزش هنری ندارند In The Zone را به بدترین آلبوم بریتنی بدل کرده است.
I was shaking my *** in the streets this morning
Just walked in and it's early morning
Bump, bump till the break of dawn and
It don't stop till the early morning
در آلبوم های قبلی بریتنی آهنگ ها برای رقص ساخته می شدند و البته آهنگ های مناسبی برای رقص های مخصوص بودند و برای بریتنی که می خواست در رقصیدن جای مایکل جکسون را بگیرد تجربه های خوبی به حساب می آمدند. اما در این آلبوم آهنگ ها حتی به درد رقص هم نمی خورند تا جایی که ویدئو آهنگ Me Against The Music به شیرین کاری های مدونا اختصاص یافته است. به همین دلیل است که بریتنی در کنسرت میامی خود کمتر از آهنگ های این آلبوم استفاده کرده است.
البته با توجه به حجم تبلیغات رسانه ها و ارزان بودن ، آلبوم فروش نسبتا خوبی داشته است ولی بر خلاف براوردها تنها یک هفته در صدرجدول بیلبورد ماند.
در مجموع می توانم این آلبوم را یکی از ضعیف ترین آلبوم های منتشر شده است اما من هیچ گاه دیدگاهی یک طرفه به آلبوم ها نداشته ام. هر آلبومی نقاط قوتی دارد و In The Zone هم از این قائده مستثنی نیست و این بخش کار فارغ از پیشینه تاریخی است در بالا آمده است. چند سالی است که موسیقیدانان غرب خصوصا پاپ کار علاقه خاصی به تم شرقی نشان می دهند و شاید این آلبوم بزرگترین تلاش برای ارائه یک آلبوم مدرن پاپ با تم تمام شرقی باشد. این مساله هر چند که در این آلبوم ضعیف اجرا شده است ولی تجربه خوبی برای بریتنی است. شاید عاملی که سبب به هم خوردن تم شرقی کار شده است لحن صدای بریتنی باشد که به دلیل جذب مخاطب لحنی سکسی برای آهنگ ها انتخاب کرده است.
در مجموع آهنگ های Toxic و Everytime کارهای زیبای این آلبوم هستند که برای هر دوی آنها ویدئو ساخته شده و البته ویدئو Toxic قشنگ از آب درآمده است. مخاطبان این آلبوم در کشور ما تا به حال علاقه مندان به موسیقی دیجیتالی بوده اند. اما به عقیده من بریتنی پایان غم انگیزی برای خود رقم زده است. این آلبوم آن چیزی نبود که بتواند او را از انزوا در بیاورد در حالی که ستاره های دیگری قد علم کرده اند. بریتنی تا به حال جایزه گرمی نبرده است و شاید بردن چنرین جایزه گرمی در سال 2004 فرصت بازگشت را برای او فراهم کند